Als je niet kunt koken kun je altijd nog gaan schrijven...

Heleen: Ik wil samen met jou naar de afhaalchinees

Dirk: Waarom?

Heleen: Zomaar.

Dirk: Jij en Chinees zonder reden?

Heleen: Heeft Chinees een reden nodig dan?

Dirk: Bij jou meestal wel. Stilte Wacht eens even. Heb jij de aardappels nu weer laten aanbranden?

Heleen: Nee. Natuurlijk niet.

Dirk: Wat ruik ik dan? [begint druk te ruiken]

Heleen: Je bovenlip

Dirk: Pardon, wat?

Heleen: Ik neem de kip. Zei ik.

Dirk: Juist. Ik verstond iets heel anders.

Heleen: Wat verstond je dan?

Dirk: Je bovenlip, haha! Dat bedenk je toch niet!

Heleen: Haha, nee inderdaad. Net zo min als dat ik de aardappels alweer heb laten aanbranden. Stilte

Dirk: Dus je hebt de aardappels laten aanbranden? Je was zeker weer verdiept in As The World Turns?

Heleen: [knikt beschamend]

Dirk: Wie ging er dood? Wie lag er in het ziekenhuis? Wie was er levend begraven? Wie moest die onvermijdelijke truck vermijden? Wie lag in een greppel te creperen? Wie raakte de liefde van zijn leven nu weer kwijt, zodat jij de aardappelen liet aanbranden?

Heleen: Er ging helemaal niemand dood. Het gaat gewoon vanzelf. Ik zet de pan op. Ik kijk er niet meer naar om. Jij komt thuis. Shit. De pan! En dan is het te laat.

Dirk: Na 18 jaar zou je toch…

Heleen: En twee maanden

Dirk: En twee maanden. Hervat voorgaande zin. ...zou ik toch denken dat je het wel geleerd had.

Heleen: Maar ik wil het helemaal niet leren. Klote-aardappels! Word er knotsgek van. Schijtstamppot. Pokkepuree. Godverdomd gebakken grut.

Dirk: Je vergeet een heel belangrijk ding

Heleen: Argh. De pan van het vuur halen? Het gas lager zetten? Geestig hoor. Hilarisch!

Dirk: Nee. Je vergeet die kolerekrieltjes. Die schurftschijfjes. De poh-tee-tow PRUT!

Heleen: Maar je houdt toch zo van aardappelen?

Dirk: Welnee, joh.

Heleen: […]

Dirk: Welja, ik hou ervan! Maar ondanks dat je niet koken kunt, hou ik nog meer van jou.

Heleen: [sputtert tegen]

Dirk: [pakt haar vast] je bent mijn vrouw, niet mijn kokkin.
[naar publiek] and thank god for that!

Heleen: Wat zei je?

Dirk: Patatje met.

Heleen: Patat…
Dat zijn OOK aardappels

Dirk: En daar kun jij helemaal niets aan verpesten.

Heleen: Dat moest jij eens meemaken
Voor de zekerheid zeg ik toch maar friettent

Dirk: En de Chinees dan?

Heleen: Volgende keer. In geval van aanbranding.

Dirk: Lekker. Maar morgen is het maandag en is de Chinees dicht, schat.

Heleen: Ah, jij! Ik zal doen of ik dat niet snapte.
Is wel twee dagen achter elkaar vet eten – friet en chinees

Dirk: Misschien moeten we dan maar niet naar de friettent nu

Heleen: Maar we hebben niets in huis

Dirk: Hm. Niks. Hoezo niks? Hier liggen nog twee zakken chips. Dipsausje d’rbij. Colaatje. Ogen dicht. Net friet

Heleen: Hebben we ook nog iets in huis dat NIET van aardappelen gemaakt wordt?

Dirk: Denk het niet. Pannenkoekmeel is op. Pasta pleite. Rijst verdwenen. Dan wordt het toch de friettent.

Heleen: [barst in snikken uit] En ik had juist vandaag een keer zo’n zin in gekookte aardappelen. Die heb ik echt al weken niet meer gegeten.

Dirk: Lieve schat, dat heb ik al 18 jaar...
En twee maanden niet meer gegeten.

Heleen: Omdat je zo’n drama van een vrouw hebt [gaat weemoedig op stoel zitten]

Dirk: [gaat naast haar zitten] Schat. Je bent dan wel een klotekok. Een chagga-chef. Een sleazy sous-chef. Maar. Zit niet zo te miepen. Zit niet zo te piepen. Wat niet kan - dat kan niet. We maken gewoon lekkere broodjes.
[beseft opeens dat hij geniaal is] hahaha…piepen…piepers…vat je ‘m?

Heleen: Meesterlijk. Ik weet precies wat ik voor je ga maken. Broodje aardappelsalade. Wacht maar. Dan piep je wel anders!

Harde kreten
Luid gejoel
Oranjeleuzen
het 'wij'-gevoel

Er rennen wat mannen
Ze schoppen een bal
De ene nog mooier
Dan de andere val
Schwalbe na schwalbe
Kopstoot en pijn
Het is toch geweldig
voetballer te zijn

Hup Holland Hup
Zie ons eens gaan
En laat de leeuw
Niet in zijn hempie staan!

Schouder aan schouder
Kampioenen, olé olé!
Wij doen het licht wel uit
En Holland Oké olé olé!

Doelpunt voor Oranje
Ja, daar komen ze dan
Ze scoren en ze scoren maar
Dat zijn 'Onze' elf man!
We springen op en schreeuwen
Onze longen gaan aan gort
Ja! Robben komt erin!
Ook al is het dan maar kort

Harde kreten
Luid gejoel
Oranjeleuzen
Je wéét wat ik bedoel

Over datgene waar je je bij andere mensen alleen maar aan ergert, omdat je zelf ook zo bent. Kiezen.

Ken je dat?
Nee, jij moet kiezen
Mij maakt het écht niets uit
Terwijl, wat heb je te verliezen?

Maak gewoon die keuze
Bepaal eens wat je wil
Doe toch niet zo moeilijk
En hou je niet zo stil

Wil jij graag bij de Subway eten?
Lekker doen, daar gaan we heen
Of wil je liever pasta
Mij een zorg, ik ga wel mee!

Wees niet bang om te besluiten
Ga gewoon een keer je eigen gang
Lekker ongezond eens Maccen
Want dat wilde je al lang!

Dus wees niet bang, ik ga wel mee
Je hebt niks te verliezen
Jij bepaalt, jij leidt de weg
zolang ik zelf maar niet hoef te kiezen

Eén van mijn scènes van Writenow! 2010

2. ‘Het zal je maar gebeuren’
JONGEN - 20
OMA – 80
MAN – middelbare leeftijd
SCÈNE – op een plein met terrasjes

JONGEN
Wat gebeurt hier nou?
Wat is dit nou?
Eyes, deceive me not! Let me blink thee.
Ik zie het nog steeds
Knipper
Knipper
Huh. Húh?
Dat kan niet.
Ze is tachtig
Godallemachtig!

OMA
[hijst panty op]
Zag hij het nou?
Zeg me van niet
Het ging niet expres
Per ongeluk. Echt.
Op mijn leeftijd nog wel
Vierentachtig.
God…allemachtig.
’t Kwam gewoon. Ineens.
Opeens.
Ik wist niet dat ik het wilde doen!
Het ene moment
Het andere moment
Het ene moment liep ik daar
Voor dat café op het plein.
Toen.
Jurk omhoog.
Panty omlaag.
Vingers nat
Ogen ook
Mensen keken
Mensen kijken

JONGEN
Ik keek haar aan
Was ze gek geworden?
Mevrouw. Bent u gek geworden? Riep ik
Niet hier op het plein, riep ik

OMA
Niet hier op het plein, riep hij
Mevrouw, niet hier op het plein!
Zoek toch minstens een toilet.
Die jongen. Hij is nog maar zo klein
Het gebeurde gewoon
Echt, ’t gebeurde gewoon.

JONGEN
Het gebeurde gewoon
Nou ja!
Dát
Nát
Gebeurt toch niet gewoon?
Ofwel?

OMA
Jawel
Wat je ook zegt
Ik liep
Door de stad
Ineens
Nat
En dat
Was dat
Oma in haar gat.

JONGEN
Dit wil ik niet horen.
Mevrouw, ik wil het niet horen.

OMA
Dus je hebt alles gezien?

JONGEN
En met álles bedoelt u…

OMA
Alles.

JONGEN
Ja.
Alles.
En méér.

OMA
Oh, grote God!
Alles goed?

JONGEN
Voor uw leeftijd, moet ik zeggen…

OMA
Met JOU alles goed?
Bedoel ik.

JONGEN
Dit gesprek voer ik niet.
Over een oma en haar prachten.
Doorlopen, jongen.
Doorlopen
En vlug
Weg hier
Ik moet gaan
Vlug
Weg
Wegvluchten
Hier vandaan
Oma
Nat
Vinger in d’r gat
Niks raarders dan dát!

OMA
Blijf nou staan.
Niet zomaar gaan.
Ik moet het weten.
Heb ik het echt gedaan?

JONGEN
Mevrouw, hoor eens even
Die info kan ik u niet nóg eens geven
’t zou te moeilijk zijn voor mij
Om daarna nog normaal te leven
Uw daad staat nog op mijn netvlies geprint
Misschien dat u nog een ooggetuige vindt
Maar ik moet nu gaan

OMA
Wacht, mijn lieve kind!

JONGEN
Ik voel nattigheid
Ze wil – geloof ik – mijn aanwezigheid
Weg
Weg
Kijk niet meer om
Niet doen dan
Doe niet zo dom
Doorlopen

OMA
Dat geeft wel antwoord op mijn vraag
Ik kan niet bevatten
Wat ik hier heb gedaan vandaag
Meneer daar, met die bruine aktetas
Is het zo, dat ook u getuige was?
Ik ben als dronken, ik lijk wel zat
Herinner me niets
Maar ben toch nat!

JONGEN
Naar het station
Loop hard
Weg hier
Met een omweg

MAN
Ziet u nu wat u teweeg hebt gebracht
Een jongen nog in alle levenspracht
Zo heeft u hem angst aangejaagd
Als dat uw doel was
Dan bent u zojuist met vlag en wimpel geslaagd
Laat hem met rust, laat hem gaan

JONGEN
Doe me dit niet langer aan
Ik moet heus verder
Met mijn reis
Het is zo – ziet u –
Nee stil! Ik gebied u!
Houd uw mond
Dank u wel
Ik moet weg
Mijn trein gaat ervan door
En ik moet hem halen hoor
Dus weg

JONGEN
[uit het zicht - tegen zichzelf]
En weg
Verdwenen
Zo snel nog nooit gelopen
Met dank aan mijn twee benen
Heb mijn lesje wel geleerd:
Kijk nooit naar een dame die masturbeert

[pauzeert]
[hoort treinsignaal]

He verdorie – ga ik nu mijn trein ook nog missen
Ach ik moest toch al nodig …
Als ik er dan toch de tijd voor nemen kan
Misschien moet ik het er óók van nemen dan!

Roodkapje maar dan anders...

A Moeder
B 'Roodkapje' [naam nader te bepalen]

OPENING

B
Ik mag ook nooit wat
Ik móet alleen maar
Moet moet moet
Brieven posten
Boodschappen halen
Tandarts bellen
Dokter bellen
Allemaal voor moeder
Oma bellen doet ze wel zelf
En het is niet dat ik het niet wil
Maar ze gaat er gewoon vanuit
Dat ik het wel weer doe
En als ze nou niet lopen kon
Verlamd was aan beide benen
Ja
Maar nee
Ze loopt de benen onder haar lijf vandaan
Op de hometrainer
Maar brieven posten?
Boter, ei, kaas halen?
Ze traint de hele dag
Drukt op
Spieren kweken
Maar te lui om de dokter te bellen
Boodschappen in te laden
Daar heeft ze mij toch voor
Zegt ze

A
Het is een schat van een kind
Doet álles voor je
Je hoeft het maar te vragen

B
Ze vraagt het niet
Ze eist het

A
Het is niet zo dat ze het van me moet
Ik kan het best zelf

B
Ik mag ook nooit wat
Ik moet - ik moet - ik moet

A
Roodkapje!
Oma moet eten

B
Ik moet ik moet

A
Ga haar eten brengen

B
Stom

A
Wat

B
Ik kom!

A
Hier. Past precies in de fietstas.
Maar

B
Ik weet het, moeder
Voor het donker terug
Maar dan moet ik binnen een uur
Heen
Terug
10 km!

A
Dan fiets je maar flink door
Oma moet eten
En jij moet voor het donker terug

B
Zie je
Dat 'moeten'
Almaar moeten
Dat kan toch niet
Moeder
Ik ga wel via

A
De Berenkuil?
Als je het maar laat!

B
Anders haal ik het al helemaal...

A
Ik zei: je laat het
Je weet wat voor types daar rondhangen
Je moet daar niet zijn

B
Okee moeder

A
Nou
Hup
Vooruit

B
Ben al weg
Kijk daar zit ik dan
Op de fiets
Moet naar oma
Oma moet eten
Moet voor het donker terug
Moet niet via de Berenkuil
De Duitsers hebben het goed bekeken
Met hun woord voor
Moeder
Mutter
MÓETER
Oh de Berenkuil
Shit
Nu ben ik er toch ingefietst
Daar heb je het al

[in de Berenkuil staat een graffitispuiter die luistert naar de bijnaam Wolff [C]]

C
Hee meisje
Meisje
Waar ga je heen?
Zo...
Alleen

B
Naar oma

C
Naar oma? Pf.

B
Naar oma. Ja.

C
Helemaal alleen?

B
't Moet van moeder

C
Zo zo
Zit meisje onder de plak?

B
Stil
Ik zit niet onder de plak
Ik moet gewoon

C
Moet?
Of wil?

B
Moet
Van moeder
Stil

C
Meisje
Kom eens dichterbij

B
Ik ken je niet
Ga weg

C
Kom nou meisje
Ik doe je niks
Hoe heet je meisje
Meisje is ook zo maar meisje

Ik heet Wolff. Dubbel EF.
Dubbel gaaf.
Maar eigenlijk heet ik Egbert.
Ik hou van kanoen
Schaken
Huisdieren
Elfjes
Boerderijdieren
Kerstman
Kerstvróuw
Kom eens

B
Wat?

C
Sów he
Die ogen
En die bril
Wauw

B
Zodat ik je beter kan zien

C
Leuk wat je ziet?

B
Ach

C
En die oorbellen
Prachtig

B
Van oma
Oma
Moet naar oma!

C
Je tanden
Zo hagelwit
En recht
Zeg
Zeg eens eerlijk
Heb jij een beugel gehad?

B
Moet naar oma
Moet
Moet

C
Moet
Moet
Moet je nog ver?

[...to be continued...]

Het is zwart. Lol, zoiets als dit heb ik sinds 2007 niet meer geschreven, maar ik vond een oud bestand op de pc en heb hem even bewerkt en voilá! Enjoy.

Het is zwart
Daarboven
Met witte spikkels
Of sterren
In de lucht

Ik wou
Dat er geen einde
Aan kon komen
Dat zwart het diepste
Duisterste
Verlangen was
En die spikkels
Mogelijkheden

Die witte spikkeltjes
In de avondzon
De dag
Komt altijd weer te vroeg
Voordat ik ze tellen kon
Ik wil ze tellen
Spik voor spik
En stuk voor stuk
Maar ik kom niet ver

Conclusie
Er zijn er genoeg
De lucht gespikkeld
Duizenden
Mogelijkheden
In een net
Van diep verlangen

Opdracht: Godheid in het park tegen de eendjes.
Ben er nog niet helemaal weg van. Expres bijna geen interpunctie gebruikt, omdat ik de intonatie (die ik natuurlijk duidelijk in mijn hoofd heb) niet te veel wil sturen...

Jezus
Kwaak
Kwaak
Kwaak
Kwaak?
Wat zegt er nou in 's hemelsnaam kwaak?
Hoe komen jullie erop?
Kwaak
Wat een gekwek

[stilte]

Haha
Mijn moeder zei vroeger altijd
Bert jongen. Hou nou toch eens eindelijk je kwek dicht!

[stilte]

Ze mocht me niet zo
Mijn moeder
Ze zei dat ze me arrogant vond
Dat ik vooral niet moest denken dat ik boven de rest verheven was omdat ik over het water kon lopen of zoiets
Dat ik het te hoog in mijn bol had
Omdat mijn ik mijn buurman weer liet zien
No big deal
Zoals ze dat altijd zo mooi zei

[stilte]

Ze had het natuurlijk moeten zien
Maar achteraf kun je dat makkelijk zeggen
En toch
Wonder na wonder
Mijn goddelijke lichaam
Die six-pack krijg je echt niet door trainen
Dus je zou zeggen
Enfin
Het doet er ook niet toe ook
Ze is er niet meer
En ik denk dat ze het nooit geweten heeft
Van mij
Van haar bloedeigen zoon

Het spreekt vanzelf dat ze in de hemel gekomen is
Kort overleg met Petrus
Vond het prima
Altijd al een zwak voor ons ma gehad die ouwe jongen
Heet trouwens ook gewoon Piet voor intimi
Die Petrus
Goeie gozer wel

[stilte]

Kwaak
Kwaak
Ik snap het niet
Ik kan hier toch wat aan doen
Dat geluid
Ik kan toch aan ons pa vragen
Waarom kwaak en hoe te stoppen?
[kijkt omhoog]
Pa
Moet dit nou zo?
Ik snap het niet
Laat ze ophouden

God
Ik zal deze ene wens van je vervullen daar gij dat zelf niet kunt
In Godsnaam - stop!
[ze stoppen]
En God keek
En zag dat het goed was

Jezus
High-five pa
Geweldig
Eindelijk
Rust

[stilte]

Kwaak
Nee
Aah
Hoe is dat mogelijk

[stilte]

Oh hel
Kikkers

Zomaar wat onbegrip hier en daar...

A

Aah!

B

Aah!

A

Aah!

B

Wat?

A

Dát!

B

Huh?

A

Wat, huh?

B

Huh op dat van de aah!

A

Huh?

B

Ja!

A

Wat ja?

B

Díe huh!

A

Wat met die huh?
B

Ja, díe huh op de dát van de aah!

A

He?

B

Snap je het nu echt niet?

A

Nee, WAT dan?

B

Dat! Op de dat op jouw huh van de aah van mijn vraag!

A

HE? WÁT?

B

AAAH! Ben je stom of wat?

A

Aaah!

B

Aaah!




Enjoy

Niet vaak heb ik last
Dat ik niet weet wat ik schrijven moet
Maar eens
Dan weer
Komt dat moment
Moment van grote ommekeer

Begint mijn hart te beven
Weet ik niet meer wat ik moet
Maar eens
Dan weer
Komt dat moment
En dan gaat het wel weer goed

Wat ik hiermee zeggen wil
Ik ben niet zo stabiel
Maar ja
Dat kan
Zo ben ik nou
Sorry als het tegenviel


Zit nu in de Universiteitsbieb, schoot me even binnen. Enjoy. Of niet.

Zo, hier is er weer eentje voor de geinteresseerden. Hij is geinspireerd/gebaseerd op en door 'Los' van Toneelgroep Oostpool - de ongemakkelijkheid op feestjes waar vreemde met elkaar moeten praten, over alles, over niets, maar voornamelijk over niets...

A bruiloftsganger [BRUILOFTSGANGER]
B vader van de bruid [VADER B]
C moeder bruidegom [MOEDER BG]
D moeder van de bruid [MOEDER BG]
E familielid (onbekend) [FAMILIELID]

BRUILOFTSGANGER
Zo

VADER B
Zo

MOEDER BG
Zo

BRUILOFTSGANGER
En u was?

VADER B
De vader

BRUILOFTSGANGER
Oh, de vader

VADER B
Ja

BRUILOFTSGANGER
Van de bruid?

VADER B
Ja

[stilte]

MOEDER BG
Zag er mooi uit, vandaag

BRUILOFTSGANGER
Nou

VADER B
Nou

MOEDER BG
Nou

[stilte]

BRUILOFTSGANGER
Wie was u ook weer?

MOEDER BG
De moeder

BRUILOFTSGANGER
Oh, de moeder
[stilte]
Van de bruid, of…?

MOEDER BG
De moeder van de bruidegom

BRUILOFTSGANGER
Ook heel mooi

VADER B
Zeker mooi

MOEDER BG
Nou

[stilte]

BRUILOFTSGANGER
Is het nou roomwit, of…?

VADER B
Spierwit

MOEDER BG
Spierwit?

BRUILOFTSGANGER
Zeker? Ik vind het meer lichtbeige

VADER B
Nee, het is toch echt duidelijk…

MOEDER BG
Spierwit?

VADER B
Inderdaad

BRUILOFTSGANGER
Nu je het zegt

MOEDER BG
Spierwit

VADER B
Dat zeg ik

MOEDER BG
Nee, maar…spier?
Hoe bedoelt u dat?

BRUILOFTSGANGER
Helemaal wit

VADER B
Wasmachinewit!

MOEDER BG
Oh, dan.
[stilte]
Maar dan vind ik het eigenlijk ook meer richting beige gaan…
Off white zeg maar
Vergelijk maar met mijn bloes, die is toch echt…

BRUILOFTSGANGER
Spierwit

VADER B
Zó uit de wasmachine!

MOEDER BG
Inderdaad

BRUILOFTSGANGER
Precies
[stilte]
Die moet je nooit te heet wassen, hè
[stilte]

Witte bloezen

MOEDER BG
Dat krimpt!

VADER B
Vreselijk als dat gebeurt, inderdaad

BRUILOFTSGANGER
Dat is me al [telt] ...te vaak overkomen

MOEDER BG
Daarom moet je altijd op 30 graden wassen. Behalve lingerie natuurlijk, dat doe je altijd…

BRUILOFTSGANGER
Met de handwas

MOEDER BG
Met de handwas?
Nee!
Lingerie was je altijd op 60 graden
Met de hand?
Pffft

VADER B
Nee toch

MOEDER B
Hou op, joh

BRUILOFTSGANGER
Schei uit zeg
[stilte]
En hoe laat beginnen de speeches?

VADER B
Half

MOEDER BG
Tien

BRUILOFTSGANGER
Half tien

VADER B
Ja

MOEDER BG
Genau!

BRUILOFTSGANGER
Zouden de Duitsers zeggen. Hè, dat is nu!

VADER B
Zag je haar net de microfoon niet testen

MOEDER B
Mijn kindje! God, wat is ze prachtig

BRUILOFTSGANGER
Nou

VADER B
Nou

MOEDER BG
Nou

MOEDER B
Uw zoon mag er ook best wezen
Zo zie je maar wat Piek Fijn met een mens kan doen

MOEDER BG
En zo zie je maar wat Sonja al niet met een maatje 42 kan doen…

MOEDER B
Beweert u
Nee toch
Dat mijn engel
Dík is?

MOEDER BG
Dik is…dik is…dat is misschien een groot…haha…woord
Dik wás is wellicht beter op zijn plaats

MOEDER B
De bouw van haar vader
Niets aan te doen

MOEDER BG
En toch
U hebt haar samen opgevoed

MOEDER B
[moppert nog net wat]

BRUILOFTSGANGER
Aah, ze gaan beginnen!

VADER B
Sssht!

MOEDER BG
Wees zelf eens stil!

MOEDER B
He, rustig! Het begint!

[bruid houdt speech]

MOEDER BG
Heel mooi gedaan, meid.
Tante Karla zou trots op haar geweest zijn.
Jullie weten dat zij geholpen heeft?

MOEDER B
Karla? Van de verjaardag van Rudolf dat gezellige oude mens? Zeg, hoe is het daarmee?
Ik kan me herinneren dat we heel gezellig aan de klets…

MOEDER BG
Dood

VADER B
Dood?

MOEDER B
Dood?

BRUILOFTSGANGER
Wie is er dood?

MOEDER B
Tante Karla klaarblijkelijk

FAMILIELID [op rij ervoor]Wa zedde gij? ’s Tante Karla d’r vantussen? Wanneer is dè dan wel nie gebeurd?

MOEDER B
Ja, wanneer?

BRUILOFTSGANGER
Wie is Karla?

VADER B
Is het echt waar? Wanneer dan?

MOEDER BG
Ja!
Paar dagen geleden

MOEDER B
Ongelofelijk!

MOEDER BG
Nou ze weten niet precies
Wanneer enzo
Vonden haar onder aan de trap
Hoofd kapot
Kunstgebit twee kamers verderop op de haardmantel
En vlekken bloed die er in dat tapijt zaten
Het was een heus drama

BRUILOFTSGANGER
Die vlekken
Och jee
Die krijgt ze er nooit meer uit
Bloed is echt
Een dooddoener voor je kleed
Oh
Dood – doener
Sorry

FAMILIELID
Afschuwelijk

MOEDER BG
Gewoonweg
gruwelijk

[stilte]

BRUILOFTSGANGER
Wat
Uh
Was het voor
Kleed?

MOEDER BG
Perzisch

BRUILOFTSGANGER
Ah
Perzisch
Dat is
[stilte]
Erg duur

MOEDER B
Ik kan het niet bevatten
En dan toch trouwen
Een … wat was het… paar dagen later

MOEDER BG
Blijkbaar mocht het de pret niet drukken

MOEDER B
De pret?

FAMILIELID
Behoorlijke domper
Op de feestvreugd
As ik et zegge mag

BRUILOFTSGANGER
Inderdaad

VADER B
Gelijk heb je

MOEDER B
Absoluut correct
Moeten wij nu nog feestvieren

MOEDER BG
Dat zou Karla gewild hebben
En blijkbaar onze kinderen ook

BRUILOFTSGANGER
Ja toch

VADER B
Zeker

MOEDER B
Klopt als een bus

BRUILOFTSGANGER
Een omnibus

MOEDER B
Hè

BRUILOFTSGANGER
Een omnibus
Je weet wel
Een reeks van iets
Meestal boeken
Series

MOEDER B
Dit is toch een feest
Ja toch, dit is toch een feest
Ik hoor dood
Dood gesprek
Allemaal stil
Eindelijk

BRUILOFTSGANGER
Heb jij een favoriet boek
In de sfeer van

MOEDER B
Moet dit nu

BRUILOFTSGANGER
De omnibus
Bedoel ik
Ik dacht
Misschien heb je er één
En wil je er iets over zeggen

VADER B
Niet echt
Jij wel

BRUILOFTSGANGER
Nee
Of wacht
Ik doe wel cliché
Turks Fruit

VADER B
Ah Turks Fruit
Ja
Ken ik
Van naam
Schijnt mooi te zijn
[stilte]

Vond je het mooi?

BRUILOFTSGANGER
Ja
Zeker

MOEDER BG
Iemand nog een kop koffie?
Niemand
Moeten jullie niet nog even
Bijtanken
Bijkletsen met koffie
Met een kletskop
Ofzo
De dag is nog lang
Jong
Wat kan het schelen

FAMILIELID
Ik dach’ da ze gezegd hadde da et zo klaar was?

BRUILOFTSGANGER
Daar staat mij ook wat van bij

MOEDER BG
Ja
De trouwerij is zo afgelopen
Maar
Over 10 minuten
Begint de begrafenis van Karla
Hee
Maak je nou niet druk
Het is hier tegenover!

V Verteller
J Jongen


V
We zien een brug
En een jongen
De brug is rood
De jongen blond

J
Ik dus

V
Ja, jij dus. Hallo

J
Oh. Hallo

V
De jongen steekt zijn hand op
Ik vermoed naar een bekende

J
Naar jou

V
Naar mij
[steekt ook zijn hand op]
Dáág

J
Koud hier
Hadden we niet beter
Misschien toch makkelijker geweest als
We gewoon
Niet hier maar ergens anders – dus niet hier
Hadden afgesproken

V
De jongen strijkt door zijn blonde lokken
Hij wacht op iemand
Wie? Een meisje? Een vrouw? Mama?
Of gewoon een vriend

J
De straat is bevroren en ik zit erop
Koud
M’n reet bevriest
Als ze hier nu niet binnen 5 minuten is

V
Ha! Een zij
Jongen. Op wie wacht je?

J
Ik weet niet zo
Goed waarop ik eigenlijk wacht
Ik denk op iemand – een vrouw
Ofzo
Want ik zou mijn voortplantingswerktuigen
Nooit laten bevriezen voor iets anders dan dat
Mijn kadetten er niet zo maar af laten vriezen voor
Iets anders
Ik denk dus dat ik zeg
Dat ik niet weet waarop ik wacht of wie. Maar
Dat ik wel weet waar ik niet op wacht

V
En hoelang blijf je nog zitten, vraag ik hem.
[tot hem] Hoelang blijf je nog zitten?
Ik begin het ook wel fris te vinden hier

J
5 minuten. Of.
Als ik op een vrouw wacht
Wat zou het
Die zijn altijd te laat
Ze moet zich vast nog mooi maken
Opmaken
Vermaken
Dus wat kan het schelen
Wat kan het schelen roep ik hem toe
Ik doe niets
Ik doe helemaal geen donder overdag
Als ze te laat wil komen –
Kan niet – geen tijd afgesproken
Dan wacht ik nog langer
Tot ze er dan is

stilte

Dan scheur ik de kleren van haar lijf
Hier in hartje december op het rode bruggetje
En neem ik haar hier en public
Dat zal koud zijn
En vreselijk fout zijn
Zo
Zei ik dat hardop

V
Ruige plannen

J
Soms slaat mijn fantasie op hol
Sorry
Het spijt me
Wat ben jij?

V
Wat. Praat je tegen mij?

J
Ja. Wat ben jij?

V
Als in?

J
Heb je een lul of niet?

V
Nee

J
Een vrouw dus

V
Een vrouw dus
Nee

J
Wacht – je hebt geen lul maar je bent geen vrouw

V
Nou. nee. ja. uh. nee. Ik ben wél een vrouw
Geloof ik toch
[voelt]
Ja
Maar
Ik voel het wel zo
Maar ik voel me niet zo
Ik voel me nooit zo
Ik kan rokjes
Panty’s
Petticoats
Polkadottjurkjes aantrekken
Tot ik een ons weeg
Een vrouw voel ik me niet
Maar dit was niet het punt
Jij wacht
Dat was het punt
Jij wacht op een vrouw
Daar hadden we het over
Ja

J
Is het een vrouw
Dat heb ik net gezegd
Dat weet ik niet
Dat weet ik niet zo goed
Eigenlijk

V
Kijk eens naar me

J
Ja

V
Echt kijken

J
Ja

V
Vind je me mooi?

J
Ja

V
Meen je dat?

J
Ja

V
Echt echt
Driemaal zweren, zwarte piet
Anders dan – geloof ik je niet

J
Driemaal heb ik nu gezweerd en gezworen
Heb jij het nu geleerd of ben je echt verloren

V
He ja, laten we gaan rijmen
Laten we alles rijmend doen
Net zoals vroeger
Net zoals toen

J
Toen is wanneer
Nu ben ik in de war
Is toen nu
Bedoel je
Is toen nu wéér
Of is toen gewoon maar toen
En is het nu niet meer

V
Toen is geweest
Toen was vroeger bedoel ik
Maar ik doelde erop
Het terug te roepen
Want ja – zo voel ik
Gewoon weer even terug
Gewoon weer naar die tijd
Dat ik nog klein was wn nog schold
Met pis poep plas en schijt

J
Goh wat kan hij rijmen he

V
Maar ik heb het stuk dan ook geschreven
Wat voor schrijver zou ik zijn
Als ik geen goed rijmschema had
Voor mezelf

J
Nog leuk dit?
Willen we meer horen?

V
Zo niet dan toch

J
Nee goed. Niet stoppen
Kom hij mag niet stoppen
Meer
Meer
Vertel nou

V
Sorry – ik moet het weten
Ben redelijk onzeker
Doorgaan
Of niet

J
Doorgaan

V
Over mezelf
Het leven
Anderen
Wat ik denk
wat anderen denken
en wat ik denk wat anderen denken
ik ben overal onzeker over

J
Wat denken ze dan
Wat denk ik dan

V
Ja dat weet ik niet
Dat is nu juist zo’n beetje
Het grootste probleem
Als ik zou weten wat
Je denkt zou ik niet bang hoeven zijn
Voor wat die mensen over me denken

J
…

V
Als jij zou vertellen dat je mijn haar net een vogelnest vindt
Dan weet ik dat
Dan hoef ik me niet druk te maken over wat je
Al of niet
Van me vindt
Snaps?

J
Schnapps? Lekker

V
Begrijp je dat bedoel ik

J
Ik vind jouw saai diepzinnig gebrabbel eigenlijk wel leuk en sexy

V
Oh

J
Je bent een beetje gestoord denk ik en je bloemetjesblouse zit ook een beetje scheef ik denk dat je een knoopje overgeslagen hebt omdat je een ochtendhumeur van hier tot Tokio hebt je haren tsja wat zal ik daarvan zeggen ik ben eigenlijk meer van blond maar ja smaken veranderen en je hebt een toffe coupe dus ik kan niet zeggen dat ik je haar niks vind en eigenlijk vind ik die hele depressieve instelling van je ergens ver weg toch ook wel tof hoor en je rok lijkt misschien uit de jaren 50 van de vorige eeuw te komen maar je kunt het goed hebben denk ik al heb ik weinig verstand van de laatste mode of eigenlijk helemaal niet van mode hij staat je gewoon goed dus wat ik denk dat ik bedoel te zeggen is dat ik je ondanks die dingen toch wel aardig vind.

V
Als jij begint te woordkotsen komen er best wel leuke dingen uit je mond
Dat was toch leuk bedoeld?
[naar publiek] Dat was toch leuk bedoeld?
Ik vind jouw hoedje eigenlijk ook spuuglelijk en dat overhemd kan echt niet meer
Vind u het niet spuuglelijk?
Maar ach wat kan het schelen
Ik neem hem zoals ik ben
Een beetje gestoord maar
Da’s beter dan doodnormaal toch

J
Zei ik dat ik op jou zat te wachten

V
Nee niet direct
Maar ik dacht
Nu je hier toch bent
En aan het wachten

J
Dat heb je goed gedacht
Ik had alleen niet verwacht
Dat jij het was

V
Mensen denken nooit dat ik het ben
Maar ik ben het altijd
Ik ben er altijd

V
We zien een brug

J
Een brug

V
En een jongen

J
Vergeet het meisje niet

V
De brug is rood
De jongen blond

J
Het meisje bruin

V
Jij en ik samen

J
Duo penotti

V
Haarkleur duo penotti dan

J
Maakt het uit

V
Nee niets
Vertel nou verder

J
Een jongen en een meisje
Op een rode brug
Wachten we nog

V
Waar wachten we nog op

J
Ik denk dat ik gevonden heb
Waar ik op zat te wachten

V
En terwijl je zat te wachten
Heb ik je gevonden

Soms voel ik me net een computer
veelzijdig, dynamisch en snel
allerlei zaken sla ik op
multitasken, dat kan ik wel

Ze vragen de gekste dingen van je
en je doet dat allemaal maar
vakantiefoto's, kiekjes en verslagen
niks is je dan te zwaar

Maar onder dat gewicht
dat ze bovenop je blijven gooien
verdwijn je langzaam - erg langzaam
terwijl ze meer en meer papieren strooien

En ja, dan loop ik vast
weet ik niet meer wat te doen
slaak ik foutmeldingen, een voor een
aantal errors: een miljoen?

Ik ga kraken en piepen
en mijn beeld valt langzaam weg
Begin te haperen en te sputteren
maar iedereen denkt: ja, pech!

Ze starten opnieuw, met zwaar offensief
Vijf minuten pauze, dat is toch wel zat?
Ho - ho! Denk ik dan, stop eens even!
Ik heb nog niet voldoende rust gehad!

Maar ze gaan nog even door
tot je het helemaal begeeft
en horen je wanhoopskreten pas
als je allang niet meer leeft

Ze hebben me gebroken
stukje bij beetje, elke keer weer
Hoera - applaus, het is gelukt
@Su#*zanprrT%#*, die is niet meer





Deze heb ik ter plekke als blogbericht geschreven, dus hij moet hier en daar nog bijgeschaafd worden. De rijmwoorden zijn hier en daar net te cliché of te gezocht, dus daar werk ik nog aan.

Hallo daar! Ja, het leek mij wel weer eens tijd voor een blog! Het is een beetje rustig geweest in mijn boekje (gekocht op 7 september en nog steeds niet vol xD How is that POSSIBLE?) Maar goed, door wat minder drukte, of doordat ik gewoon wat meer dingen van mijn studie naar voren schuif, heb ik weer wat tijd gecreeerd om te schrijven. Het voelt echter alsof ik weer kan beginnen waar ik een maand geleden ophield en dat er 0 groei in zit. Maarrrr, qui patitur vincit! (de aanhouder wint:P)

Gisteren was trouwens wel een openbaring, heb voor de tweede keer in mijn leven iemand in mijn boek laten lezen. Ik krijg het er toch altijd maar benauwd van als mensen het pakken en lezen, maar de reactie was niet heel erg en hier en daar zelfs een kleine glimlach, dus...pfft, weer overleefd zullen we maar zeggen!

Goed, komt hier mijn nieuwe entry voor vandaag...met dank aan Wendy, die me hiertoe geinspireerd heeft (en de vriend die hier met haar gesprekken over voert). Ik was van plan een andere te posten, maar die is een beetje te erg terug te voeren op mijn leven, dus dat kan wel wachten...

A = sergeant
B = soldaat
C = ook soldaat

A
Het is toch belachelijk!

B
Be-lachelijk!

A
Van de zotten!

B
Echt van de zotten!

A
Totáál onbedachtzaam!

B
[...] Uh, onbedachtzaam [zelfverzekerder] ja!

A
Zij verdienen net zo goed huisvesting!

B
Precies!

A
Alsof ze minderheden zijn! Kom zeg!

B
Dat zijn ze ook, sergeant!
[...]
Pfft, kom zeg!

A
Pardon, soldaat?

B
Ik zei, dat ze ook minderheden zijn...

A
Hoor ik daar nou een lama schijten?

B [vastberaden]
Maar dan hoeven ze nog niet als minderheden behandeld te worden!
Sergeant!

A
Inderdaad, soldaat.
Dus wat gaan we hieraan doen?

B
Actie, sergeant!

A
En verder, soldaat?

B
Huisvesting, sergeant!

A
En voor wie, soldaat?

B
Voor de kabouters, sergeant!

A
Juist!
En wees zo vriendelijk de rest van het peloton te melden waarom?

B
Omdat de mensen de paddestoelen van de kabouters opeten, sergeant!

A
Enne?

B
Enne...?

A
Ja, enne...?

B
Uh, ik weet geen 'enne' sergeant!

A
Doe voortaan je oren open, gesnopen?
Nou, C, vertel eens waarom wij op deze missie zijn?

C
Omdat de mensen paddestoelen opeten, sergeant!
Enne...

A
Alweer dat 'enne'! Is dat het enige dat jullie kennen?

C
En omdat kabouters altijd lieve rode puntmutsjes hebben en hele lange baarden en in paddestoelen [zingt dit deel] - rood met witte stip-pen! - kabouterthee drinken met kabouterkoekjes in hun kabouterpyjama met hun kaboutervriendjes en, en, en!

A
Genoeg, soldaat! In het vervolg geen Kabouter Plop op verlof voor jou.
[zucht]
Is hier iemand niet zo dom als het achterend van een verreke?

B en C
[kijken elkaar vragend aan]

A
OMDAT DE STINKZWAMMEN NIET FIJN ZIJN VOOR KABOUTERS OM IN TE WONEN EN DEZE ZICH STEEDS VERDER IN ERNSTIGE VORMEN VERMEERDERT, DAAROM!

B
[opzij] Ik hoop maar dat zijn gezwam zich niet vermeerdert...tjongejonge.

A
Wat, soldaat?

B
Dat ik hoop dat de zwam zich niet verder vermeerdert! Na de missie!

A
Hmpf.
Dús, wat gaan wij doen, soldaten?

B en C
Een nieuw thuis creeren, sergeant!

A
En - voor - wie?
[strijdlustig]

B en C
De kabouters, sergeant!

A
Nou, sta daar niet te zwammen en GET TO IT!
Moet ik dat nog herhalen? Moet dat?
AAN DE SLAG, ZEG IK JULLIE, AN DIE ARBEIT, BITTE!
Pfft. Plopperdeplopperdeplop [zucht]




Het heeft nog wat aanpassing nodig, maar ik heb hem vandaag even snel in de trein neergepend, dus misschien post ik nog wel een keer de verbeterde versie. Still hope you ejoy, though!

EDIT: Vanaf vandaag heb ik een teller ge-HTML't op deze blog. Ben benieuwd. Alleen die 4 voorgaande jaren worden helaas niet meegerekend...!

Hoi!
Zo, dat is krap een maandje geleden dat ik voor het laatst postte dus dacht Suzan dat het weer eens tijd zou worden voor een nieuwe blog.
Ik ben de laatste tijd weer druk aan het schrijven (sja, je moet wat met die twee uur reizen per dag) en ik heb voor mezelf besloten dat ik dat maar weer eens moet gaan delen. Gedichten schrijf ik haast niet meer (ja, ik heb er eentje die ik wel goed van mezelf vindt maar die ga ik hier niet neerzetten) en ben me echt een beetje meer gaan richten op het schrijven van scenes. Het is natuurlijk voor de lezer wat moeilijker en langer om door te spitten, maargoed, dat is aan jezelf om te bepalen of je dat doet of niet. Hoe dan ook geldt nog steeds: als je het gelezen hebt, dan graag even een melding...dat vind ik nog altijd leuk. Trouwens wel benieuwd wie die anonieme commentator was op mijn vorige blog. Maak je bekend:P!!!
Goed, ik ga even mijn fameuze boekje (die onder de vlekken zit, op de grond valt en half kaduuk is) pakken en dan typ ik er even een scene uit over.

A: moeder
B: zoon (al zei Suzie dat het ook een tomboy kon zijn xD)

A
Gat-ver-damme!
Dus dit vind jij normaal?

B
Wat nu weer?
Wat heb je nu weer gevonden.

A
Dít.

B
Oh dat.
En dus?

A
En dus? En dus?!
En dus hoef ik dit niet in mijn wasmand aan te treffen!
En dus.
Het lef.

B
Oh sorry.
Dát.
Vergeten.

A
Vergeten? Vergeten zegt ie.
Dat leek me wel duidelijk ja!
Ik ken namelijk niemand die voor de lol zijn volle condoom voor zijn moeder in de wasmachine gooit! Pft. Vergeten.
Gelukkig ben je het tijdens je daad niet vergeten!

B
Mijn 'daad'? [lacht]

A
Jij weet heel goed wat ik bedoel. En als ik dit nog één keer aantref...

B
Jaja. Will do.

A
Hé! Kom eens even terug jij! Ik was nog niet klaar!

B
Wat is er nu dan nog?

A
Nou eh...was dat nou net eh...eh...

B
Kom eens tot de daad, ma, ik heb niet de hele dag de tijd.

A
Laat maar zitten. Wijsneus.
'Tot de daad komen'
Kwam jij maar eens wat minder tot de daad.

B
Jaha, dat had ik nu wel begrepen, maar.
Wat is er nou?

A
Was dat nou mijn pianoleerlinge die ik zag wegsluipen vanochtend?

Alweer een tijdje geleden postte ik mijn laatste blog. Ik ben niet zo'n blogger meer, moet ik eerlijk bekennen. Toch wil ik deze blog niet opheffen, omdat ik er soms zo lekker mijn prut op kan zetten. Het grappige is dat niemand het leest, maar als het ooit gejat zou worden zou ik altijd kunnen aantonen dat het echt al van mij was. Then again, who would steal MY poems?

Nou goed, genoeg gekletst. Ik ga even een gedicht zoeken in mijn boekjes waarmee ik hoop te bereiken dat ik toch een keer een reactie krijg. Vroeger kreeg ik die nog wel eens (Sara, waar ben je?) en ik hoor ook wel eens nu nog dat mensen het lezen (maar dus geen comment plaatsen!) Bij dezen, nog één keer: als je het leest, laat dan een berichtje achter. Al is het maar 'gelezen' ofzo. Of doe het anoniem. Whatever.


Hij zat hier net
Vanaf haar tafeltje
geel-blauw bebloemd
halfleeg theekopje
zag ze hem opeens

Het kaarsje
verlichtte haar ogen
en hij verlichtte haar
ze pakte haar pen
en boog langzaam het hoofd

Na een tijdje kijkt ze op
vanaf dat tafeltje
met blauwe en gele bloemen
ze kijkt of hij misschien kijkt
maar ziet hem niet

Ze stopt met schrijven
van dat rotgedicht
blaast het kaarsje uit
rukt het kleed van tafel
stampt die bloemen, blauw en geel, kapot
kijkt nog één enkele keer
maar nee,
hij is er al lang niet meer


Deze is geschreven op een vrije middag op de Parade te Utrecht. Hierop kwam een man naar mij toe en vroeg of ik ook dicteerde uit eigen werk:p
Nou, nog éven niet...

Okee, ik ga me vandaag openstellen voor commentaar. Ben de afgelopen maanden bezig geweest met losse scenes schrijven uit het dagelijks leven. Deels geinspireerd door mensen die ik ken (die zullen zich wellicht herkennen, maar echt no offence natuurlijk. Als je voor mij een inspiratie bent, zegt dat al veel over hoe positief ik over je denk, want ik schrijf niet over irritante mensen.)

Dit is dus scene 1. In mijn WORD-bestand (dat inmiddels een heel aantal pagina's telt) is het scene 4 en hij heet 'DE BOEMAN'.

Trioloog ‘De Boeman’

Janneke:
[roept naar de twee kinderen] Hou nou eens eventjes op. Ik zit naar 'Kinderen geen bezwaar' te kijken!

Klara:
Ha, onze mama is er toch niet! Lekker puhuh! [begint op de bank te springen]

Tommie:
[springt ook de bank op en doet mee]

Janneke:
Ga van die bank af! Nog één keer en ik schop jullie allebei de serre in!

Tommie:
Dat vindt mammie nooit goed! Dan gaat ze je slaan!

Janneke:
Je bedoelt ontslaan, dommerik.

Tommie: [begint te huilen]
Je noemt me dommerik! Dat ga ik tegen mama zeggen! [Loopt naar Janneke en schopt haar hard tegen haar scheenbeen]

Janneke:
Au! [schreeuwt] En nou ben ik het verdorie zat! Jullie gaan...

Klara: [tegen Tommie]
Hoor je dat? Ze zei verdorie! Oh-ohhh! Dat mag niet hoor, ze is een hele stoute oppas!

Janneke:
[duwt kinderen richting serre] Hup! Hierin! En blijf daar, anders doe ik de deur op slot!

Tommie:
[Likt het raam/beukt met hoofd tegen raam]

Klara:
[Begint heel hard en vals te zingen]

Janneke:
Jongens, ophouden! Ik probeer hier iets te vol-le-gen!!!

Klara:
[Gaat door met zingen]

Janneke:
Okee, GENOEG! Ik doe de deur op slot! Nanananana! En kijk eens wat ik met de sleutel doe? Haha, die gooi ik lekker achter over mijn schouder.
En, oh, [kinderlijk] waar ISSIE nou? Ik zie hem niet meer...HA-HA-HA-HA-HAAA!

Tommie+Klara:
[Houden op met lawaai maken en gaan rustig op een kist zitten in de serre]

Janneke:
[Zucht van opluchting en wil weer TV gaan kijken] He? Ik had net toch ‘Kinderen geen bezwaar’ opstaan? Wat moet ik nou weer met de herhaling van ‘Sesamstraat’? Die rotkinderen! [zoekt afstandsbediening] He, waar is de zapper nou weer gebleven?
[roept naar Tommie en Klara] Hé, hebben jullie die afstandbediening weer gejat?

Klara:
[gebiedt haar broertje van het kistje te gaan en pakt daar de bediening uit]
[Vervolgens zwaait ze er uitdagend mee]

Janneke:
Aaah fijn, mag ik hem terug?

Klara:
[legt pesterig de afstandsbediening weer terug en gaat weer op de kist zitten met Tommie]

Janneke:
Alsjeblieft? Dan mogen jullie uit de serre en mogen jullie nog een halfuur langer opblijven. En ik zal niet tegen jullie moeder zeggen dat jullie je spruitjes niet hebben opgegeten, okee?

Klara+Tommie:
Echt? [Klara tegen Tommie] Ik geloof haar niet, en jij?

Tommie:
Voor geen sikkepitje. [gaat prominent met handen over elkaar zitten]

Janneke:
Ik beloof dat we ‘Spongebob the Movie’ gaan kijken. En ‘Ice Age’ en ‘Ice Age 2’ enne… ‘Madagascar’!

Klara:
Zo...Spongebob! Das wel cool, Tom! Enne, wat met het eten?

Janneke:
Wat is er met het eten?

Klara:
Wat eten we de volgende keer?

Janneke:
Ik zal frietjes maken als jullie mama weg is! Okee? Pak je dan nu de zapper?

Klara:
NIKS tegen mammie zeggen dan, he?

Janneke:
Nee, zal ik niet doen. Ik pak even de sleutel.
[probeert de sleutel van de grond te rapen, maar vindt hem niet]
Uhm...jongens? Ikke... Ik zie de sleutel niet!

Klara:
Maar je had beloooooofd dat we eruit mochten, Jannie! Ik krijg bijna geen adem meeeeeeeer...[zakt dramatisch in elkaar tegen het serreraam]

Tommie:
Mammieeeeee! [hapt naar adem]

Klara:
[kucht en steunt melodramatisch] IK STIK HAAST...SNEEEEEL!!! DOE NOU OPEN!! Ik ga het tegen mammie zeggen!

Janneke:
Als jij stikt ga je helemaal niks meer tegen mammie zeggen!

Klara:
[Begint te huilen]

Janneke:
GEWOON RUSTIG BLIJVEN, OKEE!?
[tegen zichzelf] RUSTIG…ADEM IN, ADEM UIT…Okee, ik heb het! Ik vraag of jullie mama als ze thuiskomt of ze de reservesleutel wil pakken! Tot die tijd...

Tommie:
[onderbreekt] HAHAHAHHA!

Janneke:
Wat?

Klara:
[komt weer tot leven, grijnst gemeen en lacht Janneke ook uit]
Nou, als je daarop wacht, wat moet mammie dan wel niet denken? Dat je ons hebt opgesloten? Dan zal ze je zeker slaan!

Janneke:
Ontslaan, sufferd!
[beseft dat Klara gelijk heeft][ploft neer op de bank]
Oh godver de godver! Verdooooorie!

Klara:
Maar als ze je dan slaat, gaan we dan nog wel een keer samen frietjes eten?





©Suzan

Okee, dit was mijn eerste opzet voor 'de Lijn'. Heb hem uiteindelijk niet zo ingestuurd, gelukkig maar!

Uitgelijnd zijn

Sonja, Slimfast, slanker worden!
Ik mag het toch proberen?
‘Nee, die boterham, díe eet ik niet
Véél te veel calorieën’
Maar ’s middags toch dat bakje friet

En wanneer jij op het station staat
Je trein weer met vertraging gaat
En dus langer moet wachten dan gepland
Ik wil ze de kost niet geven
Die ook even naar Smullers waren gerend

Het is niet erg, geef er gewoon aan toe
Je blijft toch wel die dikke koe
Je wordt niet slank, en ook niet dun
Het is niet dat ik het je niet gun
Leef er nu gewoon maar mee

Al die moeite voor wat kilo’s
Eraf, welteverstaan
Is verspilde tijd, weggegooid
Want dat streefgewicht van jou
Dat komt er nooit!

Als je dan toch aan een lijn wilt doen
‘n beetje cocaïne dan?

Oké, na het fiasco van het verhaal vorige keer, dan nu weer terug naar de basis. Poezie.
Ik had er nog eentje beloofd twee posts geleden, dus daar komt ie dan: de flanellen pyjama!
Krijg er geen leuke gedachtes bij, het is een beetje gezwijmel, maar dat mag op z'n tijd best wel eens vind ik^^ ! Volgende keer iets leuks...


Flanellen herenpyjama

Ik zag je in je pyjama
zo groot en blauw
flanellen herenpyjama
AH €9.95
maar zo lief
als je voor me staat
ruitjespatroon een tintje
donkerder dan de rest
donkerbehaarde voeten
tien volmaakte tenen
je mag er niet op letten
Ogen, dwaal niet af
Hemel, niet te geloven
zo gewoontjes
maar toch zo knap
niet dat je dat doorhebt
Je kijkt me aan
in je flanellen herenpyjama
één knoopje
te hoog geknoopt
het jasje daarom scheef
typisch jou
de broek wat lager
zodat als je bukt
ik net een stukje rug zie
donker, lichtbehaard
donkere boxer
en ach, de pyjama!
flanellen herenpyjama
AH €9,95
en ik denk
hoe onbetaalbaar zou het zijn
mijn armen om jou
heen te slaan
onder de pyjama
maar bóven de boxershort
je mag het niet denken
Gedachtes, hou je koest
en ik staar maar terug
en daar sta jij
wauw
in het blauw
flanellen herenpyjama
en ik zou je het liefst
goedenacht kussen
maar dat gaat niet
dat mag niet
in zijn pyjama
zijn blauwe pyjama
ziet hij toch niet
maar mijn ogen
zien nog maar één ding
jou
in het blauw
en ik vraag me af
heb jij dat ook?
hebben jouw ogen dat ook?
lijden die ook aan de ziekte
naar jou te kijken?
maar dan naar mij te kijken?
oh, blauwe flanellen herenpyjama
AH €9,95
kom naar mij
en verander het grauw
in blauw




---
Ik bedenk me net dat ik er best nog een kan plaatsen. Eventjes denken...

Toen ik twintig was
dacht ik dat ik alles kon
Koken!
De prins op het witte paard tegen het lijf lopen!
Vliegen!
Vliegen heb ik nooit gekund
toen ik 30 was wel een beetje gestunt, maar
het liep altijd uit op wonden
tot mijn botten niet meer konden
Nou ja, nu ben ik tachtig
en allang niet meer zo prachtig...

Nou ja, koken kan ik wel
en die prins heb ik gevonden
ook al was het niet zo snel
ik was zo'n tachtig jaar
zonder prachtig haar
en eindelijk die prins
hij kwam voorbij
ik was tachtig jaar oud
en hij was helemaal
voor mij

OHOH, WAT EEN OMMEKEER. VANDAAG EEN VERHAALTJE VOOR DEGENE DIE WAT MEER TE LEZEN WIL HEBBEN.

De sleur

Ik heb medelijden met je. Altijd al gehad, ik kan er niks aan doen. Telkens als ik tegenover je zit bedenk ik me wat voor leven jij moet leiden. Of lijdt. Je verbleekt meer en meer naarmate ik je vaker zie. En ik zie je vaak. En graag. Je bent er namelijk altijd voor me. Nog nooit was ik er en zag ik jou niet tegenover me.

Terwijl ik ga zitten, zie ik je weer. In mijn ogen wellen tranen op, wanneer ik denk aan jouw bestaan. Ik wil je helpen, echt waar. Maar hoe? Ik weet het niet. Ik kan je moeilijk meesleuren, hup, die trein uit! Je gaat nu met mij mee en je zal een vrolijker leven gaan leiden, vlug een beetje! Dat gaat gewoon niet. Een intens medelijden overvalt me opnieuw.
Gelukkig zit ik altijd maar 25 minuten tegenover je, en 25 minuten is eigenlijk een pietluttige periode als je bedenkt dat het ook een leven lang zou kunnen zijn. Zoals bij jou.
Ik ken je verhaal niet, maar je hebt iets meegemaakt. Dat voel ik, en telkens als ik je zie, merk ik meer rimpels bij je op. Maar jij zwijgt. Ik kijk je vaak verwachtingsvol aan en hoop dan dat je het me zal vertellen. Het zou wel vreemd zijn, je kent me helemaal niet.

Toch zou ik daar niet mee zitten, ik heb altijd zo’n zin om mijn hele levensverhaal aan je te vertellen! Vaak heb ik me ingehouden, maar vandaag kan het misschien wel.

Hé, verdorie, daar is mijn station alweer. Ik moet er weer uit! Sorry, andere keer!

De volgende dag stap ik in. Ja! Je bent er weer. Je reist zoals gewoonlijk met me heen, en straks, dat weet ik nu al, ook weer terug. Nu dan maar dat levensverhaal?
Ach, je bent er nu toch.

Ik begin te vertellen, maar ik krijg geen respons. Misschien heb je niet door dat ik het tegen jou heb? Dat snap ik niet zo goed, want ik kijk je recht aan en zit tegenover je. Hoe kun je me dan niet zien?
Al na enkele zinnen laat ik mijn geluid verstommen. De mensen aan de andere kant van de coupé hoorden het wel en kijken me nu aan alsof ik gek ben dat ik iets tegen je zeg. Maar na al die tijd, moet een van ons toch sterk genoeg zijn de ander aan te spreken? En als jij het niet doet…

Nou, daar ga ik weer. We zijn alweer op Eindhoven Centraal. Zie ik je morgen weer? Geen reactie. Oké, ik zie je morgen weer! Tot dan.
Wanneer ik uitstap denk ik terug aan het ongelukkig afscheid. Vanaf nu zal alles anders zijn tussen ons. Misschien ben je er morgen wel helemaal niet. Dan zou ik de rest van mijn leven spijt hebben van de onzin die ik tegen je zei. Sorry. Ik weet dat je me niet kunt horen, maar je wilt niet weten hoe het is te leven als je weet dat elke keer de laatste keer kan zijn dat ik je zie.

Het zit gewoon heel diep bij me. Sommigen noemen me overgevoelig, maar dat valt wel mee. Ik hecht me gewoon snel aan mensen en dingen. Ik hou van gewoontes.

Met een rotgevoel in mijn maag stap ik de volgende dag weer in. Al zodra ik instap merk ik dat er iets anders is. Het ruikt anders. Frisser. Nieuwer.
En dan zie ik het. Jij bent er niet meer. Mijn steun en toeverlaat is vervangen. Ach, je was slechts een van de vele lege stoelen in de trein die tegenover iemand stonden, en waar je je levensverhaal aan wilde vertellen!

Bedroefd plof ik neer in de stoel. Ja, nu zie ik tegenover me eenzelfde stoel. Alleen ben jij mooier. Jonger. Niet interessant. Er zit nog niet eens één kreukje in je nieuwe stof. Het is jammer. Voordat ik het mysterie achter het leven van de stoel kon ontrafelen is hij me al afgenomen, hij is weg.

Ik heb medelijden met je. Gloednieuw ben je, net uit de verpakking. Ik pak mijn tas en zoek mijn boek dat ik, door je voorganger, al die tijd vergeten was te lezen.
Met het boek in mijn handen zet ik me over mijn verdriet heen en besluit het eens vanuit jouw oogpunt te bekijken. Ik sta op, plof op jou neer en zie tegenover me precies hetzelfde.

De sleur…


IK ZAL ER EVEN TER PLEKKE EEN DICHTVERSIE VAN MAKEN, KIJKEN HOE DAT LUKT.

In de trein ben je
altijd en eeuwig bij het raam
2e coupé van links
1e klas

Je bent er altijd
hoe ik me ook voel
blij, bedroefd...
je zegt niks
je doet niks
maar je troost me wel

wanneer ik aan jou leventje denk
bedenk ik me hoe goed het mijne is
ook ik zal verbleken mettertijd
en rimpels worden een deel van mij
maar bij jou gaat dat proces
sneller
veel sneller

Sorry
ik praat weer tegen je
dat moet niet
ik stap weer uit
doe mijn ding
stap 's ochtends weer in
25 minuten heen
jij bent er
's avonds 40 minuten
terug
het is een stoptrein
maar je bent er

Toch fijn
dat er in een trein
altijd voldoende
troostbiedende en begripvolle
stoelen zijn...

Blabla, long time, no see, blabla, geen updates, blabla, examenjaar blabla, geen excuus, blabla, you get the point, blabla.

3 Keuzemogelijkheden en goh, wat was het dit keer toch moeilijk. Bijgestaan door de almachtige Roberto (de enige die dit waarschijnlijk ook echt leest) heb ik dan toch kunnen kiezen uit deze 3 kwalitatief zeer hoogstaande (AHUM) gedichten.

Oké, de keuze ging tussen deze 3 gedichten, genaamd:
1. Flanellen herenpyjama AH €9.95
2. Ode aan de pianist
3. Uitgelijnd

Gezien Roberto nogal graag piano speelt, kun je je voorstellen dat hij nogal nieuwsgierig was naar numero 2. Persoonlijk vond ik dat ie mss iets te rampzalig was om te plaatsen, maar na enig denkwerk van mijn kant en aandringen van Roberto's zijde...(en hier en daar wat aanpassingen..) is dit het resultaat:

Je vingers strelen
De toetsen
Zo delicaat
Als jij die toon aanslaat

Die toon van jou
Voor mij
tegen mij
Ik hoorde je en zei

Tegen mezelf
Uiteraard
Bespeel me!
Zo delicaat
Als je over je toetsen gaat
En die toon aanslaat

En ik hoop
Meer kan ook niet
Dat je ooit
Bij je piano staat
En dan
Eventjes
Heel eventjes
Met me praat

Ik ken je niet en toch
ik zou wel willen
urenlang praten, lachen
de tijd verspillen

Dat geeft niet
want wat is tijd?
wanneer je zijn limieten
niet meer overschrijdt

Je gaat zitten
rug recht
nog één seconde
dan begint het echt

Speelt voor mij
Op de eerste rij
En ik wacht
Ik smacht

Ik smacht
Wanneer je speelt
En zachtjes
Je toetsen streelt


God, wat erg als je het zo leest eigenlijk. Anyway, wat je er ook van moge vinden, volgende keer dan maar één van de andere twee. It's up to Roberto.
Aangezien jij het toch alleen leest...wat vond je van de verandering erin? Zo beter?:)